canım… Yine o kutu. Yine karşımda. Kapağını açtım, hepsini biliyorum zaten, okumaya gerek yok. Ama yine de tek tek çıkardım, hepsini gözden geçirdim 💌 Kâğıtların kokusu değişmiş, kurumuşlar. Bir tanesi var ki… işte o…

Sesin hâlâ burada

Annem uyudu. Ev sessiz. Ben yine telefonu elime aldım. O pencereyi açtım. Boş. Sadece son yazdığım 'iyi geceler' duruyor orada. Cevap yok. Üç aydır yok. Biliyorum, açmamalıyım artık. Biliyorum 🙈 Sonra ses kaydına…

Cebimdeki Fotoğraf

Bu saatte uyuyamıyorum yine. Evin içinde bir sessizlik var, öyle bir sessizlik ki… kalkıp perdeyi araladım. Dışarıda rüzgâr var sadece. Ben de onu dinliyorum, o da beni. Bugün cebimdeki fotoğrafa yine baktım. Kaç kere…

Kısalan mektuplar

Dün gece yine rüyamda seni gördüm. Ama bu sefer asker kıyafetinle değil, o doğum günündeki gibiydin. Hiç konuşmuyordun yine, sadece karşımda oturuyordun. Uyandığımda yastığımın kenarı ıslaktı. Sana bunu yazmak istedim…

Kutunun Kapağı

Yine o kutu. Yine aynı parmağım, yine aynı tereddüt. Çıkardım, koydum, kapattım. Sonra açtım, yine taktım. Kaç gecedir aynı şeyi yapıyorum, artık sayısını unuttum. Parmağımda bir iz kaldı sanki, halka gibi değil de bir…

O Şarkı Çalınca

Yine o şarkı çıktı karşıma. Gece yarısı, radyoda, tesadüf işte. Ne tesadüf be, ne tesadüf... Kaç yıl oldu, hâlâ aynı yerde duruyor içimde. Sen bana o şarkıyı hatırlattığın akşam gülmüştük ya hani, ikimiz de. Ben o kadar…

Az önce annemin odasına gittim. Uyuyordu. Yüzüne baktım uzun uzun. Beni bu hale o mu getirdi, yoksa ben mi izin verdim, hâlâ bilmiyorum. Gece yarısını geçti. Uyku yok. Bugün evi toplarken eski bir kutu çıktı. İçinde…

Sen Uyurken

Yine mutfaktayım. Sen içeride uyuyorsun, nefesini dinliyorum ama duymuyorum, kapı kapalı. İlaçlarını içtin mi diye kontrol ettim, içmişsin. İyi. Saat kaç bilmiyorum, geç işte. Canım… sen. Bak yine karıştırdım. Neyse…

Gecenin Bu Saatinde

Yine o saat. Herkes uyudu, ev sustu, ben yine telefonu elime aldım. Açmayacağım diyorum kendi kendime, sonra yine açıyorum. Kaç yıl oldu, o konuşmalar hâlâ orada, silinmemiş. Baştan sona okuyorum, bir daha, bir daha…

Dün gece yine girdim o kelime oyununa. Hani şu seninle tanıştığımız yere. Kimse yoktu. Bir tek ben vardım, bir de o boş ekran. Keşke… keşke bir şey yazsaydın. Biliyorum, yazmayacaksın. Bitti. Ama ben hâlâ o son mesajı…