O sesi hâlâ silemedim

Sabah yine erken kalktım. Perdeyi açtım, dışarısı daha yeni ısınıyor. Elime telefonu aldım, bilerek aldım, hani şu alışkanlık işte. Ses kayıtlarına aşağı indim, orada duruyorsun. Hiçbir yere gitmemişsin be. Biliyor…

Bu gece annemde kaldım. Uyuyamadım, kalktım. Onun eski çekmecesinde bir şey ararken... bizim fotoğraflarımız çıktı. Annem saklamış. Ben bile unutmuşum orada olduklarını. Bakamadım önce. Sonra baktım. Düğün salonu…

Bu gece yine o şarkı çıktı karşıma. Radyoda değil, telefonumda. Eski bir listede, aramadığım bir yerde. Parmaklarım durdu. Bir saniye bile sürmedi, göğsümün ortasında o şey yine sıkıştı. Bıçak gibi değil. Daha çok bir…

Biliyor musun, bugün yine o fotoğrafa baktım. Hani şu yıllar önce bir yolculukta çektiğin, benim hiç görmediğimi sandığın... Hâlâ bana göstermedin. Ben de hâlâ sormadım. Sormak istedim, yemin ederim istedim, tam ağzımı…

Bir de utanmadan gülüyorum

Akşam oldu yine. Hani şu seninle konuştuğumuz saat. Hep aynı saatte buluşur gibi olurduk ya, işte o saat. Şimdi o saatte ben sadece fincanı yıkıyorum. Sonra telefonda duran o mesajın ekran görüntüsüne bakıyorum, sonra…

Yine uyuyamadım. Yatağın kenarına oturdum. Geç oldu, biliyorum. Ama içimde bir ses var, susmuyor. Bugün annemgil geldi, düğün telaşı vardı. Herkes gülüyor, bir şeyler anlatıyor. Ben de gülüyorum işte, rol yapıyorum…

Bir yıl oldu işte

Bugün tam bir yıl oldu. Bu cümleyi kaç kere kurdum bugün, bilmiyorum. Her kurduğumda içimden bir ses "ee, sonra?" diyor. Sonrası yok be. Sonrası hâlâ aynı defter, hâlâ aynı sen. Yazıyorum. Hâlâ yazıyorum. Sana hiç…

Duydum işte

Duydum işte. Nişanlanmışsın. Bana söylemedin, bir arkadaşımdan duydum, sıradan bir pazar öğleden sonrası, elimin altında çayım soğurken. Ne güzel. Demek böyle oluyormuş. Ve ben ne yaptım biliyor musun? Kalktım, telefonu…

Gece Yarısı Sana

Karım, yine oturdum şu ekranın karşısına. Yazıyorum, siliyorum, tekrar yazıyorum. Sonunda göndermiyorum işte. Biliyorum, göndersem sesindeki yorgunluğu duyacağım, o da bana kıyamayacak, bir de benim yüzümden üzülecek…

Bu Gece Yine Uyuyamadım

Yanımda uyuyorsun ya. Nefesini duyuyorum. Bazen öyle bir an geliyor ki, gözlerimi kapatıp bu sesi ezberliyorum, sanki bir gün unutacakmışım gibi. Sonra kendime kızıyorum: ne unutması be adam, on iki yıldır aynı…