Bugün yine açtım o mesajı. Tek satır: "Ben evleniyorum." Bu kadar. Ne bir açıklama, ne bir soru, ne bir "nasılsın" bile yok. Sadece o iki kelime. Ve ben yine aynı yerde kaldım. Hani insan bazen kendi kendine konuşur ya…

Belki bir gün okursun

Bugün evdeyim, iş yok, güç yok. Annemle oturduk, o çay koydu, ben camdan dışarı baktım. Hava sıcak, bunaltıcı, ama içim tuhaf bir şekilde sakin. Hani kavga edersin, sonra bir köşeye çekilip oturursun ya, işte öyleyim…

Mutfaktan geçerken bardağını gördüm tezgâhta. Yıkamamışsın. Ben de yıkamadım. İkimizin birbirine bıraktığı şeyler bunlar artık; bardak, tabak, bir de o sessizlik. Geçenlerde ilk yılki fotoğrafa denk geldim yine. O gece…

Canım, Bu sabah yatağın öbür tarafına baktım yine. Alışkanlık işte.. çoktan boş olduğunu biliyorum ama yine de bakıyorum. Perdeyi açtım, güneş odanın ortasına düşüyor, orada bir süre durdum. Bir şey söyleyecektim sana…

Bugün oğlunun doğum günüydü. Benim oğlumun değil, senin oğlunun. Takvimden baktım, sessizce. Kimseye bir şey söylemedim. Ama içimde bir yer hâlâ o günü, o şarkıyı, o telefonun çalmayışını taşıyor. Sen o gün aramadın ya…

Geçmişten gelen o fotoğraf

Şu an yine o fotoğrafa baktım. Yine. Kaçıncı oldu bilmiyorum, saymayı bıraktım artık. Açıyorum, bakıyorum, kapatıyorum ve sonra kendime kızıyorum. Sen uyuyorsun şu an, eminim. Ben burada, telefonun ışığında, eski bir…

Kantindeki O Gün

Bu sabah yine o mesajı açtım. Hani şu, senin başka biriyle görüşmeye başladığını duyduğum gün attığım mesaj. Defalarca okudum. Biliyorum, tuhaf geliyor kulağa, aylar geçti üstünden, hâlâ ne diye açıp okuyorum ki... işte…

Bugün de güldüm işte

Hayatım, bugün sana bir şey söyleyeceğim ama nereden başlasam bilmiyorum, çünkü öyle çok şey birikmiş ki içimde, hepsini aynı anda söylesem cümleler birbirine girer, sen de bana gülersin, ben de kendime gülerim, işte…

Yine o çay bardağı

Mutfakta oturuyorum, karşımda boş bir bardak. Çay koydum ama içmedim. Soğusun diye bekliyorum belki de.. bilmiyorum. Bu akşam düğünden geldim. Komşunun kızını evlendirdik. Herkes güldü, oynadı, halay çekti. Ben bir…

Canım, bugün annemdeydik ya. Hani şu eski çaydanlık var ya, sen bilirsin, onu çıkardı. Ben de mutfakta dururken bir an gözüm doldu, sana söylemedim. Niye ağladım bilmiyorum. Belki yorgunluk, belki başka bir şey…