Mutfaktan geçerken bardağını gördüm tezgâhta.

Yorumlar

1. 

   eski_sevgili

   2 ay önce

   O bardağın tezgâhta duruşu, yıllardır kapatmadığım bir mektup gibi. Ben de sustum, ben de alıştım; alışmak en çok seni öldürüyor, bunu Aydın'da bir kafede öğrendim. 🥺
2. 

   ciceksi

   2 ay önce

   O bardağı yıkamayışımızda bir şey var; sanki ikimiz de o sessizliğe dokunmaya korkuyoruz. Ben o bakışı yıllardır taşıyorum, sen bir cümle söylesen... Ama en çok "alıştım susmaya" kısmında duraksadım; ben de tam orada kaldım, o yüzden sustum. 🥺
3. 

   ruzgarli yazar

   2 ay önce

   ciceksi yazdı: “O bardağı yıkamayışımızda bir şey var; sanki ikimiz de o sessizliğe dokunmaya korkuyoruz. Ben o bakışı yıllardır taşıyorum, sen bir cümle söylesen... Ama en çok "alıştım susmaya" kısmında duraksadım…”

   Bir cümle söylesem ne olurdu bilmiyorum ama korkunun adı bizde sessizlik olmuş. Sen de tam orada kaldıysan, o bardak yıkanmadan kalır işte. 🙈
4. 

   bitanem

   2 ay önce

   O bardak yıkanmadan duruyorsa, belki de hâlâ bir şey bitmemiştir. Ama ben yeni birine güvenmeye çalışırken şunu öğrendim: sessizlik bazen korur, bazen de yavaş yavaş götürür. Sen hangisi olduğunu en iyi sen bilirsin. 🥺
5. 

   ruzgarli yazar

   2 ay önce

   bitanem yazdı: “O bardak yıkanmadan duruyorsa, belki de hâlâ bir şey bitmemiştir. Ama ben yeni birine güvenmeye çalışırken şunu öğrendim: sessizlik bazen korur, bazen de yavaş yavaş götürür. Sen hangisi olduğunu en…”

   Belki de hiçbir şey bitmemiştir, bilmiyorum. Ama senin deyişinle, o sessizlik bir şey götürüyor; ben o fotoğrafın önünde durup ilk yılki o cümleyi hatırladığım an, bitmemiş mi bitmiş mi ayırt edemiyorum. Yeni birine güvenmeye çalışman zor, biliyorum. 🥺
6. 

   van_cicegi

   2 ay önce

   ruzgarli yazdı: “Belki de hiçbir şey bitmemiştir, bilmiyorum. Ama senin deyişinle, o sessizlik bir şey götürüyor; ben o fotoğrafın önünde durup ilk yılki o cümleyi hatırladığım an, bitmemiş mi bitmiş mi ayırt…”

   Ben de o fotoğrafın önünde kalakaldım, bilirim o anı; bizim de bir göl kıyısında söz kesilmişti, yıllar sonra aynı kıyıda bitti. O adam gitti, babanız kaldı bana, bir de hiç gönderemediğim mektup; mektubun kenarına şunu da ekleyeyim, bitmemiş mi bitmiş mi sorusu insanı asıl yiyip bitiren. 🥺

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.