Cebimdeki Anahtarlık
Sabah yine anahtarlığı elime aldım. Hani şu eski, rengi solmuş olan. Yıllar önce bir kantinin önündeki standdan almıştım, sana vermeye cesaret edemedim. Cepte taşına taşına köşeleri aşınmış ama hâlâ sağlam. Senin gibi…
Sabah yine anahtarlığı elime aldım. Hani şu eski, rengi solmuş olan. Yıllar önce bir kantinin önündeki standdan almıştım, sana vermeye cesaret edemedim. Cepte taşına taşına köşeleri aşınmış ama hâlâ sağlam. Senin gibi…
Sabah oldu yine. Çayı koydum, çocukların kahvaltısını hazırladım, her şey yolunda görünüyor ya… değil işte. Benim içimde hâlâ o gece duruyor. Hani kızım ateşlendiğinde hastanede sabahladığımız gece. Hani senin telefonun…
Akşamüstü eve dönerken yolda bir kafede o şarkı çaldı. Kaç yıl oldu, hâlâ aynı şey oluyor: adımlarım yavaşlıyor, elimdeki poşet ağırlaşıyor, olduğum yerde kalıyorum. Sanki biraz daha dinlesem o geceye geri dönecekmişim…
hayatım, bugün tam iki yıl oldu.. aynı evde, aynı sabahlara uyanmayalı. iki yıl. yazarken bile inanamıyorum. akşam annemdeydik, herkes gülüyordu, ben de güldüm işte.. bir ara mutfakta durup seni düşündüm. sen olsan şu…
Bugün yine o fotoğrafa baktım. Bakmayacağım demiştim, kendime söz vermiştim. Ama işte... yine baktım. Beyaz elbisenin içinde, elini başka birinin eline vermişsin. Gülüyorsun. O gülüşü ben bilirim, o gülüşü... Kızmıyorum…
Annem dün odamı toplarken kutuyu yine buldu, bir şey demedi, çekmeceye geri koydu. Biliyor işte. O günden beri biliyor. Ben de artık saklamıyorum, çekmecede duruyor, her sabah elim bir yere gidiyor, gözüm ona kayıyor…
Biliyor musun, bu gece yine uyku tutmadı. Herkes uyudu, ev sessiz, ben yine o poların içindeyim. Son buluşmadan kalan. Kaç kere katlayıp dolaba kaldırdım, her seferinde geri çıkardım. Yıkayamadım bile, kokusu gitmesin…
Bu gece yine o küçük kutuya baktım, çekmecede en altta duruyor, üzeri tozlu. İçinde ne var biliyor musun? O gün aldığım ince zincirli kolye, bir de arkasına iki kelime yazdığım küçük bir kart… 'Seni seviyorum' yazdım…
İşte yine o konuşmayı açtım. Ekran görüntüsü almışım, hani şu eski mesajlardan. Son mesajına bakıyorum: “Haber vermedin, ben de kendimi geri çektim.” O gün bunu okuyunca göğsümün ortasına bir şey oturmuştu, hâlâ…
Sitemiz yalnızca çalışması için gerekli çerezleri kullanır. Ayrıntılar