Kilidi Değiştirdim, Seni Değil

Kilidi değiştirdim. Hani şu kapıyı. Biliyorsun. Üç ay boyunca her gece o kapının önünden geçtim, sonra bir gece sen geldin ve ben açtım. İşte o kapı. Geçen hafta çilingir çağırdım, adam on dakikada halletti. Ben o…

Kâğıt yetmiyor artık

Eve geldim, ışığı yakmadan oturdum. Dışarıda yağmur var, camı tıklatıyor. Bir haftadır yazmıyorum sana. Bu sefer kendime kızdım, gerçekten kızdım. Kaç zarf oldu, sayısını ben de bilmiyorum. Ama bugün farklı bir şey…

Bugün yine buluştuk. Yine saatlerce konuştuk, sen yine birinden bahsettin, ben yine dinledim. Gülümsedim, akıl verdim, hatta seninle birlikte kızdım o kişiye. Sonra eve döndüm. Ve yine aynı şey oldu: oturdum, seni…

Hâlâ

Gece yarısı oldu yine. Uyudun, nefesin duyuluyor. Ben yanında uyanık yatıyorum ya, işte o düğün gecesi aklımda. Kapının önünde sabaha kadar konuşmuştuk. Dans etmemiştik ama gerek de yoktu. Sen gülünce her şey tamamdı…

Yine sahildeyim. Biliyorum, artık bu bir alışkanlık oldu bende, kötü bir alışkanlık gibi ama bırakamıyorum işte. Saat geç, deniz sakin, uzakta bir tek ışık var, o da sönüp duruyor. Oturdum yine aynı yere, hani şu…

Bu Sefer Kendime Söylüyorum

Biliyor musun, bugün pazar. Pazar akşamları bende hep bir tuhaf olur, hani eskiden bu saatlerde ya otobüs terminaline giderdim ya da dönüş yoluna bakardım. Şimdi ne giden var ne gelen. Sadece ben, çayım ve pencereden…

Bugün yine o durağın önünden geçtim

Bugün yine o durağın önünden geçtim. Hani şu sabahları servis beklediğimiz yer. Öğlen vaktiydi, kalabalıktı, kimse kimseye bakmıyordu ama ben bir an durup kaldım orada. Sanki hâlâ birinin gelmesini bekliyormuşum gibi…

Zarfı Açarken

Bu saatte uyku yok. Yatağın kenarına kıvrılmışım, tavanı izliyorum ama gözümün önünde hep aynı şey var: o bahçe. Havuzun kenarındaki taş duvar. Bütün davetliler içeride oynarken biz dışarıda oturmuştuk, hatırlıyor…

Bir kış akşamı gibi

Bugün kızımızın doğum günüydü. Pasta yaptım, mumları yaktık, o da geldi. Kapıda gördüğüm an bir şey oldu bana, içim bir tuhaf oldu ya. Gülümsedi, ben de gülümsedim. İkimiz de rol yaptık işte, çocukların önünde. Mumları…

Cüzdanımda hâlâ o bilet var

Dinle beni. Bu sabah yine o kitapçının önünden geçtim. Hani şu köşedeki, vitrininde sararmış kitaplar olan. İçeri girmedim. Sadece durdum, camdan baktım, sonra yürüdüm. Ama yürürken elim cebimdeydi, cüzdanımı…