Yine aynı yerdeyim; bu kez mutfakta, çay bardağı elimde. Dışarıda yağmur var, radyo açık kalmış. O şarkı çalıyor yine. Gözlerim doluyor, kendime kızıyorum. HÂLÂ SEN! Yıllar geçti, hâlâ sen! Annem aradı bugün. 'Gel…

Kutudaki ilk cümle

Annem bugün yine o konuyu açtı. Hani şu her bayram öncesi açtığı konuyu: "Bir tanıdık var, çok düzgün bir adam." Ben de ona çok düzgün bir cevap verdim: mutfaktan çıktım. 🙈 Sonra eve geldim, yatağa oturdum, bir baktım…

O şarkıyı duyunca

Yine o şarkı çaldı. Bir kafenin köşesinde, kimse kimsenin sesini duymadığı bir saatte. Elimdeki bardağı bıraktım. Göğsümde o şey yine sıkıştı. Nefes almaya çalışıyorum, olmuyor. 😔 O geceyi hatırladım. Düğün salonu…

Şu fotoğrafa bakıyorum da... o gece ne kadar da güzel gülümsemişim. Hatırlıyor musun, hani o düğün. Sen karşı masada, ben annemin yanında. Bir kere bile yan yana gelemedik ya, işte bütün mesele bu. Sevgilim... yok…

Cebimdeki Anahtarlık

Sabah yine anahtarlığı elime aldım. Hani şu eski, rengi solmuş olan. Yıllar önce bir kantinin önündeki standdan almıştım, sana vermeye cesaret edemedim. Cepte taşına taşına köşeleri aşınmış ama hâlâ sağlam. Senin gibi…

Yine gece, yine o saat. Bir uygulamayı açtım, kapattım. Kaç kere yaptığımı saymadım artık. Sen yazmayalı ne kadar oldu, onu da saymadım işte. Saymak istemedim. Bugün annemle oturuyorduk, televizyon açıktı, ben yine…

Bu akşam fincanı yıkamadım, öylece duruyor masada. Telefondaki o ekran görüntüsüne baktım yine, hani şu "artık yeter"le başlayan. Artık ezberledim ya, gözüm kapalı okurum. Yine de her seferinde bir yerim sızlıyor, işte…

ters çevrilen telefon

Öğleden sonra evdeyim, perdeyi çekmedim bile. Güneş yerlerde, ben kanepedeyim. Telefon masada yüzü yukarı bakıyor. Ne tuhaf, artık yüzü yukarı bakan her telefon bana seni hatırlatıyor. Çünkü seninki hep ters dururdu…

Düğün Davetiyesi

Bugün bir düğünde gördüm senin adını. Ortak bir arkadaşın düğünüydü, masalarda otururken bir süre kimseye bakmadım. Sonra yan masadaki davetiyede gördüm, öylece kalakaldım. Bilmiyorum, belki de her yerde seni aramaktan…

Dolabın kapağını açtım

Canım, Bu gece yine uyku tutmadı. Kalktım, salona geçtim, bir bardak su aldım. Sonra ne oldu bilmiyorum, ayaklarım beni yatak odasına, dolabın önüne götürdü. Elim kutunun kapağına gitti ama kaldıramadım. Öylece durdum…