Masada kalan

canım, yine o masadayım. gece yarısını geçti, ev sessiz, ben sessiz… yüzük hâlâ duruyor orada, sen bıraktığın gibi. dokunamıyorum. aylar oldu, hâlâ dokunamıyorum 🙈 o akşam “artık yürümez bu” dedin ya… hâlâ o cümlenin…

Gece yarısı yine telefon elimde. Uyku yok. O klasöre girdim yine. Adını değiştirdim ya, değiştirdim de içi aynı işte. Bir fotoğrafı büyüttüm. Sen yemek yiyosun, ben arkada sırıtıyorum. O zamanlar ne güzeldi be… diycem…

Yine kutuyu açtım. Yine. Kaçıncı oldu bilmiyorum, saymayı bıraktım artık. Yüzük duruyor içinde, ben duruyorum karşısında, ikimiz de birbirimize bakıyoruz öylece. Sonra bir yerde ben gülmeye başlıyorum. Sen olsan…

Akşam oldu yine, çay demledim. O mesaj hâlâ orada duruyor. Tek satır. Okumadım desem yalan, ezberledim bile 🙈 Cevap yazamadım be. On sene sonra ne yazılır ki? "İyiyim" desen yalan, "kötüyüm" desen ne olacak? Kendime…

Uyku yok. Telefon elimde, ekran ışığı yüzüme vuruyor. Tek kelime. Sadece tek kelime işte. "Nasılsın?" Kaç gün oldu, saymadım. Her gece açıyorum, okuyorum, kapatıyorum. Bazen cevap yazıyorum, uzun uzun. Sonra siliyorum…

Davetiyenin Kenarındaki Boşluk

Bu saatte uyumak zor, biliyorsun. Herkes uyudu, ev sessiz… ben yine o kutuya gittim. Davetiyeler duruyor hâlâ. Bir kısmını dağıttık, sonra kalanları bir kutuya koydum, kaldırdım. Atamadım. Bir tanesini açtım demin…

İki satır

Uyumadım. Uyuyamıyorum zaten, bu saatlerde hep aklıma sen geliyorsun ya, işte ondan. Bugün sana mektubumu yazdım. Evet, hâlâ yazıyorum. Sen iki satırı zor yazıyorsun ama ben her cuma oturup saatlerce yazıyorum sana. Ne…

Kahveyi tek kişilik yapıyorum artık

Gece yarısını yine geçtik, biliyorum. Uyumaya niyetim yok, çünkü uyursam sabah olacak ve sabah olunca mutfakta o sessizlik beni bekliyor olacak. Sana kızmak istiyorum ama önce şunu söyleyeyim: bugün kahveyi tek kişilik…

Sana yazmadığım mektup

Merhaba be, Fotoğraflara bakarken yine ona takıldım. Hani şu düğünde çekilen, senin kuzeninin yanında durduğun, gülüşünün yarısı gözünde kalmış olan. Şuna bir baksana, hâlâ telefonumda duruyor. Silmedim işte. Silmeyi…

Bugün evdeydim, annem geldi oturmaya. Mutfakta çay koyarken telefonuma bir bildirim düştü, senin adın değil, başka biri. Yine de bir an elim gitti, kalbim hızlandı ya. Sonra gülüp geçtim kendi kendime. Alışmışım işte…