Kırk üç kere yazıp sildiğim bir şey var

Annemin evindeyim, salonda, onun o eski koltuğunda, dizlerimde bir battaniye. Dışarıda şehrin o bitmeyen sesi var, bende de bitmeyen bir şey. Annem çay koydu, yanıma oturdu, sonra hiçbir şey sormadan kalktı. Kadın…

Bu saatte uyanınca önce yastığın öbür ucuna bakıyorum, alışkanlık işte. Sonra telefon. Yine bir şey yok. Sen dönerken hiç beklemezdin, kapıda biterdin. Şimdi ben kapıyı dinliyorum, kapıdan ses yok. Kızmıyorum artık…

sevgilim, bugün yine o düğünü düşündüm. hani şu hep dönüp dolaştığım düğün. beyaz çiçekler, bir yerde ağlayan bir çocuk, çok yüksek müzik… ve sen bana dönüp "nereden tanışıyoruz biz ya?" diyorsun. tanışmıyoruz işte. o…

Bugün yine o kitabı elime aldım. Çekmeceden çıkarıp kapağına baktım, sonra geri koydum. Kaçıncı kez, bilmiyorum. Doğum gününden bir gün önce almıştım. Kitapçıda rafların arasında yarım saat dolaştım, elime beş kitap…

Uyumam lazım. Uyuyamıyorum. Bugün yine o hediyeye baktım. Yine. Kaçıncı kez bilmiyorum. Çantanın en dibinde duruyor, orada unutulmuş gibi. Ama unutmadım. Hiç unutmadım. O gece doğum günündeydik. Kalabalığın içindeydin…

O Paket

Biliyor musun, bu saatte hâlâ uyanık olmamın tek sebebi sensin. Yine vapurdayım. Gece vapurunda. Hani şu bizim hiç binemediğimiz, hep ertelediğimiz vapur var ya... İşte ben artık ona tek başıma biniyorum. Her seferinde…

Bu saate kadar uyuyamadım yine. Telefonu elime aldım, fotoğraflarda aşağı indim, ta o düğün gecesine... Sen orada, ben orada. O karede kendi yüzüme bakamıyorum artık, çünkü o kıza ne olduğunu biliyorum. Dans ederken göz…

Balkon

Bugün balkona çıktım, çayı koydum, karşıdaki damın üstünde bir kedi uyuyor. Öğleden sonra böyle işte, ne sıcak ne serin. Yine o ekran görüntüsü. Açtım, kapattım. Açtım, kapattım. Bir cümle daha yazsam değişir miydi…

Hâlâ Tamamlanmayan Cümle

Bu saatte uyuyamıyorum yine. Herkes yattı, ev sessiz, benim içimdeki o cümle hâlâ orada duruyor. Hani şu bitiremediğim cümle. Gecenin bu vaktinde seni düşünmemek için kendime söz vermiştim, ama tutamadım işte 🙈 Telefonu…

Canım, bugün yine konuşmadık. Sadece oturduk. Elini tuttum, sen gözlerinle güldün, kaşlarının arası bir an açıldı. Ben de gülümsedim. Ne diyecektim ki zaten, sen oradaydın, ben oradaydım. Eve geldim, dolabı açtım. Atkı…