Bugün yine o şarkı çaldı. Kafede oturuyordum, kahvem önümdeydi. Hani elin kendiliğinden telefona gider ya, benim de gitti. Ekranı açtım, adını buldum, sonra kapattım. Bu kaçıncı bilmiyorum artık 🙈 Ortak arkadaşın…

Zarfı Açarken

Bu saatte uyku yok. Yatağın kenarına kıvrılmışım, tavanı izliyorum ama gözümün önünde hep aynı şey var: o bahçe. Havuzun kenarındaki taş duvar. Bütün davetliler içeride oynarken biz dışarıda oturmuştuk, hatırlıyor…

Eski sevgilim, bugün yine o albümü açtım. Hani şu yarısı boş kalanı. İlk sayfada ikimiz, ikinci sayfada sadece senin gülüşün, üçüncüde... yok zaten üçüncü. O gün fotoğrafları koyarken "sonra tamamlarız" demiştin ya…

Yine o ses

Kardeşim yine uyudu, ben yine bu odada tek başımayım. Onun nefes sesi var sadece, bir de benim içimdeki o eski ses. Biliyorum, açıp dinleyeceğim, sonra kendime kızacağım. Yine aynı şey olacak. Açtım işte. Senin sesin. O…

Yine aynı askı. Yine aynı mont. Sabah dokundum, akşama kadar kokusu elimde kaldı. Bugün salı. Akşam mesajın geldi, iki satır. İyi geceler demişsin, ben de iyi geceler dedim. Başka bişi yazamadım… Oysa bugün çok şey…

kocam uyuyor. ben mutfaktayım, telefonun sesi kısık. o listeden bir şarkı açtım. daha ilk saniyesinde tanıdım, hiç dinlemediğim ama ezberimde olan bi şey gibi. 🥺 sen kantinde yanıma oturmuştun. sonra her gün oturdun…

Bugün annemin telefonunda senin adını gördüm. Ekranda senin adın. Geçmişte. Bir saniye baktım, sonra kapattım telefonu. Kalbim çok hızlı çarpıyordu. Neden hâlâ orada? Sildin mi sen, silmedin mi? Kızgınım sana. Sonra…

Bu sefer fotoğrafa baktım, kapattım. Sonra bir daha açtım. Şuna bir baksana be... hâlâ aynı yerde duruyor telefonumda, hâlâ aynı akşam. Düğün salonunun ışığı öyle bir vurmuş ki yüzüne, insan bakınca “bu kız burada…

O zarfı yine açtım

Gece yarısını çoktan geçti, sıcak bu saatte bile ensemde duruyor, ben de oturdum eski defteri açtım, arasından o zarfı çıkardım; hani şu köşesi yıpranmış, pulu hafiften solmuş, üstündeki yazıya her baktığımda içimin…

Raftaki O Kitap

Kitapçıya yine gittim bugün. Tek başıma. Sen yokken de gidiyorum bazen, biliyor musun? O rafa bir daha uzanayım diye değil, sadece orada durmayı sevdiğim için. Aynı rafın önünde bir süre kaldım, elimi kitaplara…