aynı sahil, aynı beyaz gömlek

Öğleden sonra yine o sessizlik. Sen kanepede uyuyorsun, başın koltuğun kenarına düşmüş, ağzın hafif aralık. Bir ara yüzüne baktım uzun uzun. Yirmi üç yaşındayım ve seni hâlâ o ilk günkü gibi seviyorum. Bunu herkes…

Kendimi yine o fotoğrafın başında buldum. Hani şu ilk gün çekilen.. sıranın üstünde duran, ikimizin de gülümsediği o fotoğraf. Bir yıl olmuş gideli. Bir yıl. Ama bende her şey hâlâ o cuma akşamı gibi duruyor… Sen bana…

Bugün yine o geceyi düşündüm. Arkadaşının doğum günü, kalabalık, müzik... sen karşıdan bana bakıyordun da ben elimdeki bardağı nereye koyacağımı şaşırmıştım. Sonra yanıma gelip ne içtiğimi sordun, ben de 'sen ne…

Elim yine o fotoğrafa gitti. Hani şu gülerken çekilmiş olan... Gözlerim doldu, sildim. Sonra geri getirdim. Aptalım, biliyorum 🙈 Sen yan odada uyuyorsun. Aynı evin içindeyiz ama... kaç zamandır konuşmuyoruz. Akşam…

Bu saatte uyuyamadım yine. Herkes uyudu, ev sessiz. Ben de oturdum, çay koydum kendime. Çayı görünce sen geldin aklıma. Hep öyle oluyor zaten, bir bardak çay yetiyor seni hatırlamama. Ellerin titriyordu o gün. Çayı zor…

Oynamak Zorunda Kaldım

Canım, bu gece yine o kına gecesini düşündüm. Hani senin gecendi, düğününden önceki gece. Ben en çok oynayanlardan biriydim, avuçlarım kınalıydı, gülüyordum, el çırpıyordum. Herkes bana bakıp "ne de mutlu" diyordu…

Yine bi gece yine ben. Yine bi şey yazasım geldi, işte burdayım. Kim okur bilmiyorum ama olsun, ben yazayım. Geçen gün telefondaki fotoğrafa bi baktım yine, şuna bir baksana ya… Gülüyosun orda, düğün kalabalığının bi…

Yine sahildeyim. Biliyorum, artık bu bir alışkanlık oldu bende, kötü bir alışkanlık gibi ama bırakamıyorum işte. Saat geç, deniz sakin, uzakta bir tek ışık var, o da sönüp duruyor. Oturdum yine aynı yere, hani şu…

Yatağın sağ tarafı hâlâ boş, ben de hâlâ sola yatmaya alışamadım. İnsan birkaç ayda bir alışkanlıktan vazgeçemiyormuş meğer; bütün gün aklıma gelmeyen şey gece yastığa başımı koyunca aklıma geliyor. Sen gidince bende…

Sana hiç gönderemediğim ses

Bugün yine o fincanla başladım güne. Hani şu kenarı çatlak olanla. Ekran görüntüsü hâlâ orada, aynı yerde duruyor; "artık yeter" yazmıştın ya hani, sonuna bir nokta bile koymamıştın. Nokta koymamışsın işte, be. Sanki…