Yine bi gece yine ben.

Yine bi gece yine ben. Yine bi şey yazasım geldi, işte burdayım. Kim okur bilmiyorum ama olsun, ben yazayım.

Geçen gün telefondaki fotoğrafa bi baktım yine, şuna bir baksana ya… Gülüyosun orda, düğün kalabalığının bi kenarında öylece duruyosun. O gün ne güzel gündü be, ne güzel bi akşamdı. Ben kırk yaşıma geldim hâlâ o akşama takılıyım, komik değil mi 😔

Sen bana demiştin ya, “sen fazla bekledin be” diye. O gün gülmüştüm, geçiştirdim. Ama şimdi anlıyorum, o cümle hiç gitmedi benden. Kulaklarımda hâlâ. Bazen aynada kendime bakıyorum, diyorum ki “haklıymışsın ya, fazla bekledim be”.

Bu aralar hava ısındı, akşamları balkonda oturuyorum. Çay demliyorum, bi bardak koyuyorum. Karşıma bi bardak daha koyasım geliyo, saçma işte… bi de kendime şaşıyorum bazen, napıyım ya 🙈

Biliyorum, sen başkasıyla mutlusun. Bunu kabullendim, gerçekten. Kızmıyorum, kıskanmıyorum… tamam, bazen bi an geliyo, bi fotoğraf görüyorum, bi şarkı çalıyo, içim bi tuhaf oluyo. Ama geçiyo. Geçiyo işte.

Sadece şunu bil istedim: o akşam, o düğün, o “sen fazla bekledin be” diyen gülüş… benim için bi başlangıçtı. Belki de bi sondu, bilmiyorum. Ama bi şeydi.

İyi geceler be 🌙 Allah’a emanet ol.