Gülümse Dedim Kendime

Akşam oldu yine. Çocuklar uyudu, ev sessiz, ben mutfakta çayı koyarken kendime 'gülümse' dedim. Yıllardır aynı cümle. Sabah okula hazırlarken, öğle arasında, akşam bulaşık yıkarken. Gülümse. Gülümsedim ya. Ama içimden…

Yine aynı yerdeyim; bu kez mutfakta, çay bardağı elimde. Dışarıda yağmur var, radyo açık kalmış. O şarkı çalıyor yine. Gözlerim doluyor, kendime kızıyorum. HÂLÂ SEN! Yıllar geçti, hâlâ sen! Annem aradı bugün. 'Gel…

Bugün telefonu temizliyordum, sana dair ne varsa sileceğime yemin etmiş gibi... ama o fotoğraf yine karşıma çıktı. Bulanık. Sen bile değilsin aslında, bir gülüşün kenarı sadece 😔 Yıllarca aynı kantinde, aynı masada…

Bir Ses Duyunca

Yine aynı şeyi yapıyorum. Telefonu elime aldım, yukarı kaydırıyorum, yukarı kaydırıyorum... iki yıl önceki mesajlar. Senin gülüşün kaç kelimeye sığar biliyor musun? Ben hâlâ o günkü hâline bakınca içim gidiyor, yedi yıl…

canım… Yine o kutu. Yine karşımda. Kapağını açtım, hepsini biliyorum zaten, okumaya gerek yok. Ama yine de tek tek çıkardım, hepsini gözden geçirdim 💌 Kâğıtların kokusu değişmiş, kurumuşlar. Bir tanesi var ki… işte o…

Bugün yine o çay bahçesini düşündüm. O masayı. Hani şu köşedeki, gölgesi üstüne düşen. O gün hava tam böyleydi işte, martın ortası, güneş var ama ısıtmıyor. Ellerim titriyordu, hatırlıyor musun. Çayı zor tuttum, bardak…

Gece yine uyku tutmadı. Kalktım, sandıktan o mektupları çıkardım. Hani şu ilk zamanlar yazdıkların var ya… her hafta gelirdi. Ya, ben her hafta postaneye giderdim be. Şimdi bakıyorum da ne kadar kısaymış sonrakiler…

Bugün yine o duraktan geçtim. Alışveriş poşetleri elimde, yağmur çiseliyor, ben de mal gibi durup otobüs bekleyenlere baktım. 🥹 O akşam aklıma geldi işte. Telefonu cebimden çıkarıp çıkarıp geri koyuşum. Yazacaktım…

Bu saatte uyku yok. Gözümü kapatsam o gün geliyor. Otobüs durağındaydık, sen gidiyordun, ben arkandan bakakaldım. 'Kal' diyemedim. Sadece 'iyi yolculuklar' dedim. İYİ GİT! Sanki içimden kopan şey o iki kelimeydi 😔 Sen…

Yan yana

Sen yine uyudun. Nefesini dinliyorum. Şu an dünyada en sağlam bildiğim şey bu işte, yan odada çocukların derin nefesi, senin omzunun hafif kalkıp inmesi. Kızmıyorum artık o akşamlara. Telefona gömülüp kaldığın…