Bu gece yine uyku tutmadı. Bu sefer o masayı düşünmeyecektim, kendime söz vermiştim ya... başaramadım işte. Kalktım, mutfağa gittim, bir bardak su aldım elime, sonra balkona çıktım. Şehrin gecesi serin. Hani şu düğün…

Bu gece yine uykum yok. Saat kaç bilmiyorum, bakmıyorum da.. Bazen biliyorsun, saate bakmak sadece acıyı çoğaltıyor. Perdeyi araladım, dışarda tek tük yanan ışık var. Herkes uyuyor, ben değil. Ben hâlâ o üç satırın…

Bu akşam yine mektuplara baktım. Hepsini yan yana koydum masaya. İlk zamanlar ne güzeldi be. Haftada bir yazardın. Ben de her seferinde sabahı zor ederdim, postacı gelsin diye. Sonra mektuplar seyreldi. Ayda bire düştü…

Telefonu açtım yine. Yazdığım o mesaj orada duruyor, göndere basmadan. Kaç kere okudum bilmiyorum, her seferinde bir cümlesini silmek istiyorum, sonra vazgeçiyorum.. Akşam oldu, hava karardı. Eylül geldi işte. Sen hâlâ…

Bu saatlerde hep aynı şey oluyor. Uyku tutmuyor, telefonu elime alıyorum, oradan oraya bakıyorum… ve bir yerde karşıma sen çıkıyorsun. Yine. O fotoğraf. Yüzüğün. Elini nasıl tuttuğunu gördüm. Bir de gülüşün var ya hani…

O kare

Sen kanepede uyuyorsun yine. Üzerine örttüm. Nefes alışını dinliyorum. Bu akşam albümü buldum. Hani şu eski olan. Açtım, orada o kare vardı. İlk gün. Arkadaşın doğum günü. Kalabalık bir masa, biz yan yana. Bilmiyordum…

Gözüme uyku girmiyor. Yine aynı yere baktım.. niye bilmiyorum. Belki alışkanlık. Belki ceza. Bu fotoğrafı ilk gördüğüm gece sana çok kızdım. Yumruğum sıkılı, dişlerim kenetli, odanın içinde tur attım. "Bu kadar mıydı"…

O gülüşü hâlâ duyuyorum

Bu gece yine o kaydı açtım. Bilmem kaçıncı kez. Önce kızdım sana, yine. Sonra gülüşün geldi, dalgaların arasından, ve ben yine eridim. Her seferinde aynı şey oluyor, hiç şaşırmıyorum artık. İnsan kendi kendine bu kadar…

Eylül yaklaşırken

Eski sevgilim… yine buradayım. Bu gece evdeyim, annem erkenden yattı, ben de kendime bir çay demledim ama soğumasını beklerken yine sana daldım işte. Yaz bitiyor ya, hani şu akşamüstü hafif serinlik gelir, insanın içi…

Bugün o mesajı yine açtım. Yazdıklarını baştan sona okudum, sonra kapattım. Silmedim. SİLMEDİM İŞTE!!! Ne kadar sinirlensem de elim gitmiyor, gidemiyor. 🙈 Biliyor musun, artık sana kızmak bile beni yoruyor. Özlüyorum…