Bugün yine o fotoğrafı açtım. Kütüphanenin önünde çekilmiş.. güneş tam gözüne vurmuş, gözlerini kısmışsın. Ben hatırlıyorum o günü. Sen hatırlıyor musun, bilmiyorum. İki yıl boyunca her şeyini biliyordum senin. Kaçta…

Sabah erken uyandım yine. Perdeyi açmadım. Yatağın boş tarafına baktım, alışkanlık işte. Sen gideli de bir süre oldu ama benim gözüm hâlâ orada takılıyor. Dün gece telefonu elime aldım. Sesli mesaj. Hâlâ orada, hâlâ…

Bugün yine açtım o mesajı. Tek satır: "Ben evleniyorum." Bu kadar. Ne bir açıklama, ne bir soru, ne bir "nasılsın" bile yok. Sadece o iki kelime. Ve ben yine aynı yerde kaldım. Hani insan bazen kendi kendine konuşur ya…

O şarkıyı yine açtım bu akşam. Hani şu, seninle ilk kez kulaklığı paylaştığımız gün çalan. Gözlerim dolmadı bu sefer, gerçekten. Sadece dinledim, sonuna kadar. Sonra albüme baktım, şu yarım kalmış olana; köşesi kıvrık…

O eski fotoğraftaki kız

Bu saatte uyuyamadım yine, kalktım çayı koydum. Kimse için değil, kendim için. Bunu yazarken bile tuhaf geliyor insanın kulağına, değil mi? Ama öğrendim artık. Sabahları erken kalkmayı, demliği kendi elimle tutmayı…

Bugün telefonu elime aldım. Yazdım. Sildim. Yine yazdım. Yine sildim. O mesaj hâlâ taslakta duruyor. Kaç yıl oldu, hâlâ orada. Hiç göndermedim. Göndermeyeceğim de galiba… Üniversitenin ilk günü. Aynı sıra. Sen bana…

canım, yine telefonu elime aldım, kendime engel olamadım. hâlâ o eski mesajlara bakıyorum. iki yıl boyunca her akşam aynı saatte yazdıklarını tek tek okuyorum, hâlâ duruyorlar orada. sen onlar gibi değilsin, sen çoktan…

Mutfaktan geçerken bardağını gördüm tezgâhta. Yıkamamışsın. Ben de yıkamadım. İkimizin birbirine bıraktığı şeyler bunlar artık; bardak, tabak, bir de o sessizlik. Geçenlerde ilk yılki fotoğrafa denk geldim yine. O gece…

İki simit kadar yakın

Bu gece canım sıkkın. Sebebi yok, kimse bir şey yapmadı. Sadece içimde bir yer var, orası hep seninle dolu ve bazen taşıyor, biliyor musun… Bir düğündeydim bu akşam. Uzak bir akrabanın düğünü işte. Müzik çalıyordu…

Çekmecedeki Bileklik

Bugün yine o çekmeceyi açtım. Bilerek açtım, kendime eziyet olsun diye. Bileklik hâlâ orada, kutunun içinde, hiç takılmamış. Senin bileğine hiç değmedi. Ben onu alırken hayalini kurmuştum, hatırlıyor musun? Sana…