Sana hiç gönderemediğim mektup

Yine o fotoğrafı açtım. Hani kantinde yan yana oturduğumuz o ilk gün, biri bizi çekmişti de ikimiz de kameraya bakmamıştık. Ben sana bakmışım, sen gözlerini kısmışsın. Yıllardır o fotoğraf bende duruyor, ne…

Gözüme uyku girmiyor. Yine aynı yere baktım.. niye bilmiyorum. Belki alışkanlık. Belki ceza. Bu fotoğrafı ilk gördüğüm gece sana çok kızdım. Yumruğum sıkılı, dişlerim kenetli, odanın içinde tur attım. "Bu kadar mıydı"…

Az önce mutfakta su içmeye kalktım. Bardağı bırakırken elimin altında telefon vardı, açtım, kapattım. Bir şey yapmadan da yapmış gibi oluyor insan, biliyorsun. Bu yazıyı yazarken aklıma yine o akşam geldi. Kıştı, otobüs…

Az önce yine o kolyeyi düşündüm. Açmadım bile çekmeceyi, sadece elimi üstüne koydum. Kapattım. O kadar. Bir sene önce bugün… ne biliyorum, tam bir sene mi? Saymadım. Saymayı bıraktım sonunda. Ama takvimde bir yer var…

canım, biliyor musun… bugün yine açtım o mesajı. "bu sefer farklı" yazmıştın. okudum, kapattım. okudum, kapattım. ya ben ne yapıyorum işte… 🙈 her dönüşünde kapıda sen varsın, ben de sevinsem mi korksam mı bilemiyorum…

yüzüğü görmek istiyorum artık

Canım, bugün hastaneden çıkarken kapıda bir an sen bana gülümsedin ya... o gülümsemeyi eve kadar taşıdım, hâlâ duruyor içimde. Sabahtan beri düşünüyorum da, dün gece kutuya bir daha baktım. Yine açmadım. Ama bu sefer…

Kalem Sende Kalsın

Bugün bir kalem aldım elime. Adi bir şey. Şeffaf gövdeli, ucuz, yazarken tıkırdayan cinsten. Bir de o gün sana uzattığım kalemi düşündüm. Hani şu ilk gün, sen sıraya oturmuşsun, çantandan kalem çıkarıyorsun, yok. Bir…

Bu mektubu yazmayacaktım. Sonra çantanın dibinde elime bir kâğıt parçası geçti, katlanmış hâli öylece duruyordu, kenarı yumuşamış, kat izleri iyice oturmuş. Açtım. Senin yazın. Ortada bir yerinde, kalemin biraz…

gece yarısını geçti, ev sessiz, kutu yine çekmecede duruyor. canım biliyor musun bugün açmaya çalıştım, elim gitmedi, bıraktım. iyi olacağız diyeceğim, biliyorum diyeceğim ama sözüm ağzımda kalıyor.. sonra susuyorum…

Belki bir gün okursun

Bugün evdeyim, iş yok, güç yok. Annemle oturduk, o çay koydu, ben camdan dışarı baktım. Hava sıcak, bunaltıcı, ama içim tuhaf bir şekilde sakin. Hani kavga edersin, sonra bir köşeye çekilip oturursun ya, işte öyleyim…