Bu gece o şarkıyı yine buldum. Bilerek yapmadım, kendiliğinden önüme çıktı, ben de dinledim. Baştan sona dinledim ve hiçbir yere kaçmadım… Sen o gece hep aynı şarkıyı istedin, hatırlıyor musun, arkadaşının doğum…

Bu gece yine telefonu elime aldım, mesaj kutusunu açtım. Boş. Tabii ki boş, ne bekliyordum ki. Ama işte her seferinde bir umut... sonra kendime kızıyorum, ya, kaç yıl oldu, hâlâ neyi bekliyorum? O gün gönderdiğin o…

Verilmemiş Cevap

Yine o masadayım. Kafamda. Kantin masası. Sen karşımda oturmuşsun, çayını karıştırıyorsun, ben bir şey diyeceğim, diyemiyorum. Yıllar geçti, hâlâ aynı yerde takılıyorum. Ne diyecektim be? Yani hayır, öyle bir şey…

Bu sefer kalkmayacağım

Eve döndüm. Ayakkabılarımı çıkarmadan yatağa oturdum. Bugün yine o kafenin önünden geçtim, kokusu üstüme sinmiş gibi… Saçma biliyorum. Ama öyle. O gün oturup bekledim ya. Sen kapıda göründün, ben elimi çantaya attım…

kafenin kapanmasına az kaldı ama kimse gitsin demiyor işte. kulaklık takılı, o liste açık. üçüncü kez başa sardım bu gece, farkında bile değilim sona geldiğimin, zaten hiç farkında olmuyorum. o şarkılardan biri var ya…

Kına Tırnağım Hâlâ Duruyor

Canım, hani şu kırmızı kınayı yakarken avucuma tıkılan bozuk parayı biliyorsun ya… Dün gece çekmeceyi karıştırırken buldum. Hâlâ orada. Bir kuruş. Ama içimde bıraktığı ağırlık, bir kuruş değil. Hiç de değil. Salı gecesi…

O otobüs

Yine o geceyi düşündüm. Hani doğum gününden sonra aynı otobüse binmiştik ya. Konuşmaktan ineceğimiz durağı kaçırmıştık, hatırlıyor musun? Sen cama vurup dışarıyı gösteriyordun, ışıklar akıp gidiyordu, bir de o bozuk…

Yine o fotoğrafa baktım. Biliyorum, sana bunu daha önce de söyledim, hatta belki söylediğim için pişman oldum, ama işte... yine baktım. Fotoğraflarda aşağı indim, aşağı indim, orada duruyor. Silmedim. Hâlâ silmedim. Ve…

Sabah yine o fotoğrafı elime aldım. Hani şu bizim kare var ya, hani ben gülerken sen bana doğru eğilmiştin. O eğilişte bir şey var sanmıştım, hâlâ var mı bilmiyorum. Fotoğrafın kenarı kıvrıldı artık, elime aldıkça daha…

O Konuşmaya Bir Daha Baktım

Bu gece yine dayanamadım. Yatağa uzandım, telefonu elime aldım, kaydırdım kaydırdım ve yine o konuşmaya geldim. Hani şu bizim konuşmamız. Yıllar olmuş, hâlâ orada duruyor. Silmedim. Silemedim. Ya sen bilsen, ilk mesajı…