Çekmecedeki mektup

Bu akşam yine sahildeydim. Hava kararmak üzereydi, deniz sakindi. O şarkı çalınca ayaklarım durdu işte. Yıllardır aynı yerde duruyorum senin yüzünden, bunu biliyor musun?

Kızgın değilim artık. Ya da öyle sanıyorum. Ama çekmecemde o mektup duruyor. Gönderilmeyen, yarım kalan. HÂLÂ ORADA. Her temizlikte elime alıyorum, okuyorum, katlayıp geri koyuyorum.

O akşam bana "yarın konuşuruz" dedin ya. Yarın hiç gelmedi. Ben de o cümleyi yıllardır tamamlayamadım.

Neden söyleyemedim sana? Neden susup gitmene izin verdim??

Bazı geceler seni affediyorum. Bazı geceler kendimi affedemiyorum. En çok da o "yarın"a kızıyorum.

Söyleyemediklerim var. Ve galiba en çok bu yüzden yazıyorum sana. 🌙