Bu saate kadar uyumadım.

Bu saate kadar uyumadım. Yine.

O mesajı açtım. Son yazdığını. Kaç kere okudum bilmiyorum ya. Her seferinde aynı şeyi bekliyorum galiba. Altına bir şey eklenecek. Eklenmiyor işte.

Bıraksam mı? Bilmiyorum.

Sen hiç görmedin beni. Ben senin sesini biliyorum sadece. Ama o sesle uyudum ben, o sesle uyandım. Şimdi sessizlik çok kalabalık be.

Neden yazmadın? Bir cümle bile yeterdi. "Yazamayacağım" deseydin, bari onu deseydin.

Neyse. Uyuyacağım. Belki.