Pazar sabahı, herkes uyurken ben yine telefonla baş başayım. Gelen kutusunda o eski mesajın tarihine takıldım kaldım. Kaç yıl olmuş ya, hâlâ o tarihe dokununca içim bi tuhaf oluyor. O ilk geceyi düşünüyorum yine…

Canım… Yine dolabın üstüne baktım. O kutu hâlâ orada, tozlanmış biraz. Geçen yıl almıştık, hatırlıyor musun, daha açmadan… Neyse. Bugün ev biraz daha sessizdi sanki. Akşam oldu, hava karardı, ben hâlâ mutfakta oyalandım…

Eski fotoğraflara daldım yine. Hani şu ilk yıllarımızdaki... Sen gülüyorsun, ben sana bakıyorum. Sen hâlâ sabah çayını öyle içiyorsun. Kapıdan çıkarken dönüp bakıyorsun ya, hâlâ bakıyorsun işte. Ama konuşmuyoruz eskisi…

Bugün seni hiç aramadım

Bugün bütün gün seni aramadım. Yani aramak istemedim değil, arayamadım. İkisi arasında fark var mı, bilmiyorum. Ama telefonu elime aldım, koydum, tekrar elime aldım. Sonra mutfağa gittim, su içtim. Su içmek ne alaka…

Bir düğün davetiyesi

Kuzenimin düğünüydü. Kızım pembe elbisesini giydi, oğlan kravat taktı. Salona girdiğimizde müzik çalıyordu, herkes gülüyordu. Ben de gülümsedim, hep yaptığım gibi. Bir ara dans eden çifte baktım. Yan yana, ele ele. İçim…

İki Kişilik Bir Yalan

Geçenlerde birinin doğum gününe gittim. Pasta geldi, mumlar yandı. Herkes alkışlıyor, şarkı söylüyor. Ben de alkışladım. Ama içimden bir ses dedi ki: mum üfleyen bir adam vardı, hatırladın mı? Hatırladım. Tabii ki…

Kulağımda hâlâ o ses

Bugün yine dinledim. O ses kaydını. Hani şu en son konuştuğumuz günün kaydı. Sen 'artık dayanamıyorum' demiştin ya. Ben hâlâ oradayım. Sen çoktan gittin, ben o cümlede takılı kaldım. Bazen diyorum ki silelim artık…

Canım, bu akşam sana bir şey diyeceğim

Canım, bu akşam telefonda yine konuştuk ya, hani ben bir şey söyleyecektim de söyleyemedim. İşte şimdi buraya yazıyorum. O doğum gününde pastanın mumları yeni sönmüştü, ben elimde tabağımla kapının yanında duruyordum…

Bu akşam yine yürüdüm. Kısa bir yol. Ama artık adımlarım bir yere yetişmek için değil, sadece yürümek için. Sadece yürümek için. Çekmecedeki kolyeyi bugün yine çıkardım. Baktım. Uzun uzun değil. Sonra geri koydum…

Canım, Bu gece yine mutfaktayım. Sen uyuyorsun, benim elimde senin çay bardağın… hani şu ince belli olan. Yıkarken durdum, ışığın altında tuttum da baktım. Kenarında dudağının izi var gibi geldi bana, öyle bir şey yok…