Yine sen. Yine gece, yine elimde telefon, mesaj yazacak gibi oldum, sonra vazgeçtim. Buraya yazıyorum. Bugün Kızılay'da yürüyordum, hava çok güzeldi. Sonbahar değil ama yine de içim bi tuhaf oldu. Bi kafenin önünden…

Balkon kapısı açık, dışarıdan hâlâ o serinlik geliyor. Mayısın sonu artık yavaştan yazı çağırıyor, gündüz sıcak, akşam böyle işte. Ben yine buradayım, elimde telefon, aynı yerde duruyorum. O ses kaydını yine açtım…

Oynamak Zorunda Kaldım

Canım, bu gece yine o kına gecesini düşündüm. Hani senin gecendi, düğününden önceki gece. Ben en çok oynayanlardan biriydim, avuçlarım kınalıydı, gülüyordum, el çırpıyordum. Herkes bana bakıp "ne de mutlu" diyordu…

Yatağın sağ tarafı hâlâ boş, ben de hâlâ sola yatmaya alışamadım. İnsan birkaç ayda bir alışkanlıktan vazgeçemiyormuş meğer; bütün gün aklıma gelmeyen şey gece yastığa başımı koyunca aklıma geliyor. Sen gidince bende…

Yirmi Yıl Sonra Hâlâ Sen

Geçen hafta mutfakta çay koyuyordun. Sırtın bana dönüktü. Ben ocağın üstündeki buharın arkasından sana bakıyordum. Ensende beyaz bir tel vardı. Tek bir tel. Benim haberim yoktu, büyümüş, beklemiş orada. Boğazım…

Yine o şarkı çıktı karşıma. Kafede çalıyordu, bir elimde bardak, öylece kaldım işte. O gün o şarkıyı gönderdin, hâlâ dinliyorum. Her seferinde aynı şey oluyor, durup kalıyorum. Sen hiçbir şey demedin ya. Ben de demedim…

Telefonun galerisini temizlerken o fotoğrafı sildim. Doğrusu sildim sandım. Sonra baktım, çöp kutusunda duruyordu. Bir arkadaşımın doğum günü. Mumları üflerken bana bakmıştın. Ben de sana gülümsemiştim. O kadar. O…

Yine o ekranın başındayım. Saat kaç olmuş bilmiyorum, telefonun ışığı yüzüme vuruyor, gözlerim yanıyor ama kapatamıyorum. O gün yazdığın mesajı açıyorum. Son yazdığın mesaj. "İyi geceler" demiştin sadece. O kadar basit…

Bir yıldan fazlası

Telefonu bırakıp duruyorum. Bir şey yazacaktım sana, ne yazacağımı bilmiyorum, o yüzden buraya yazıyorum. Belki okursun, belki okumazsın, belki de hiç göndermem. Bugün seninle konuşurken birden sustum, hatırladın mı…

Bu akşam yine mutfaktaydın. Çayı koydun, bardakları çıkardın, bana doğru döndüğünde gözlerin yorgundu ama gülümsedin. Ben de o an yine aynı şeyi düşündüm… bazı şeyler söylenmeden geçiyor. Geçen hafta ensendeki o beyazı…