Bugün çekmeceyi düzenliyordum.
Bugün çekmeceyi düzenliyordum. Hani şu hiç açmadığım çekmeceyi.
Fotoğraf çıktı. Üniversitenin bahçesi. İkimiz de gülüyoruz, benim saçlarım uzun, senin omzunda o eski çantan. O gün sana bir şey söyleyecektim, hatırlıyor musun? Söyleyemedim. Hâlâ söyleyemedim. 🙈
Bazen diyorum keşke o gün söyleseydim. Belki her şey başka olurdu. Belki de hiçbir şey değişmezdi, bilmiyorum. Ama içimde kaldı işte. Söylenmemiş bir söz, hep orada.
Kızım uyurken yanına uzandım bugün. Nefesini dinledim. O kadar huzurluydu ki… ben niye değilim? 🥺
Sana kızmak istiyorum bazen. Yeni hayatını duyunca canım yanıyor, inkâr edemem. Ama sonra kızımın gülüşünü görüyorum, her şey susuyor içimde.
Bilmiyorum neden hâlâ bu fotoğrafı saklıyorum. Belki sadece o günü saklıyorum. Kendimi.
Neyse. Çekmeceyi kapattım.
Giriş yap, bu yazıya puan ver.
