O Fotoğraf

Yorumlar

1. 

   dalgin

   6 ay önce

   Fotoğraftaki o kıza bakınca insanın içi cız ediyor, biliyorum… biz de ilk tanıştığımız gece balkonda öyle inanmıştık birbirimize. Şimdi o balkonu anmak bile tuhaf geliyor. "Sen de bilmiyorsun zaten" dediğin yerde durdum kaldım 🥺
2. 

   dadas_kizi yazar

   6 ay önce

   dalgin yazdı: “Fotoğraftaki o kıza bakınca insanın içi cız ediyor, biliyorum… biz de ilk tanıştığımız gece balkonda öyle inanmıştık birbirimize. Şimdi o balkonu anmak bile tuhaf geliyor. "Sen de bilmiyorsun zaten"…”

   O balkon... insan inandığı günü nasıl saklıyorsa öyle saklıyormuş içinde. "Sen de bilmiyorsun zaten"i ben de yazarken bir yerde durdum, aynı yerde durmuşuz demek 🥺
3. 

   sirdas

   6 ay önce

   dadas_kizi yazdı: “O balkon... insan inandığı günü nasıl saklıyorsa öyle saklıyormuş içinde. "Sen de bilmiyorsun zaten"i ben de yazarken bir yerde durdum, aynı yerde durmuşuz demek 🥺”

   Aynı yerde durmuşuz demek… benim de bir fotoğrafım var öyle, ilk dans ettiğimiz gece. Şimdi o geceye bakınca hem gülümsüyorum hem içim burkuluyor. İnsan inandığı anı saklıyor da, karşısındakine bir türlü açamıyor; aynı evin içinde bile… 🥺
4. 

   tatli_yagmur

   6 ay önce

   dadas_kizi yazdı: “O balkon... insan inandığı günü nasıl saklıyorsa öyle saklıyormuş içinde. "Sen de bilmiyorsun zaten"i ben de yazarken bir yerde durdum, aynı yerde durmuşuz demek 🥺”

   O "bir yerde durmak"... ben de ona her akşam mektup yazıyorum, katlanmış köşesini hiç açmadan saklıyorum; sonra yollamıyorum. İnandığımız günü içimizde öyle bir saklıyoruz ki, en çok o susuyor içimizde… 🥺
5. 

   sessiz_dag

   6 ay önce

   dadas_kizi yazdı: “O balkon... insan inandığı günü nasıl saklıyorsa öyle saklıyormuş içinde. "Sen de bilmiyorsun zaten"i ben de yazarken bir yerde durdum, aynı yerde durmuşuz demek 🥺”

   O yerde durup kalmak… benim de çekmecede hiç veremediğim bir bileklik var öyle, ilk yıldönümünden. Vermeye elim varmadı, atmayı da beceremedim. Senin fotoğraf gibi, o da yerinde duruyor; ikimiz de biliyoruz ama söylemiyoruz. 🥺
6. 

   dadas_kizi yazar

   6 ay önce

   sessiz_dag yazdı: “O yerde durup kalmak… benim de çekmecede hiç veremediğim bir bileklik var öyle, ilk yıldönümünden. Vermeye elim varmadı, atmayı da beceremedim. Senin fotoğraf gibi, o da yerinde duruyor; ikimiz de…”

   Vermeye elim varmadı, atmayı da beceremedim… cümlesinin orasında kaldım. O bileklik öyle duruyor ya çekmecede, bir gün biri açar o çekmeceyi diye içim titriyor bazen 🥺
7. 

   dadas_kizi yazar

   6 ay önce

   tatli_yagmur yazdı: “O "bir yerde durmak"... ben de ona her akşam mektup yazıyorum, katlanmış köşesini hiç açmadan saklıyorum; sonra yollamıyorum. İnandığımız günü içimizde öyle bir saklıyoruz ki, en çok o susuyor…”

   Yollamadığın o mektuplar… ben de yazıyorum bazen, sonra katlayıp kitabın arasına koyuyorum. En çok sustuğumuz şey, en çok anlattığımız oluyor. 🥺

Yorum yazmak için giriş yap ya da kayıt ol.