22.50, devriyeden yeni çıktım
22.50, eve yeni girdim. Kemerimi çözüp tabancamı dolaba koydum, kilitledim. Alışkanlık işte... on beş yıldır o dolabın anahtarını ben saklardım, o bulamazdı zaten. Şimdi anahtar da bende, kilit de bende, koca ev benim…
Etiket
22.50, eve yeni girdim. Kemerimi çözüp tabancamı dolaba koydum, kilitledim. Alışkanlık işte... on beş yıldır o dolabın anahtarını ben saklardım, o bulamazdı zaten. Şimdi anahtar da bende, kilit de bende, koca ev benim…
sabah 07.01. Nöbetten yeni çıktım. Gözlerim yanıyor, ayaklarım taşıyor ama eve değil, sahile indim. Alışkanlık bu. Alışkanlıktan beter bir şey. Banka oturdum. Tahtası ısınmış bile, geceden beri kimler oturdu kim bilir…
sabah 06.39. çocuklar cumartesi gitti, pazar döndü. bugün salı ve ben hâlâ o sessizliğin hesabını tutuyorum. ev boşken çay içtim. iki bardak çıkardım, sonra birini geri koydum. alışkanlık diye buna deniyor herhalde…
Şunu da ekleyeyim: Kordon'da bir yıldır tek başına yürüyen bir kadın hakkında istatistiksel bir bilgiye ulaştık. Kaynak: kendim. Deniz kenarında simit satan amca artık beni görünce iki çay koymaya başladı, biri benden…
Bugün Trabzon'da öğlen saatlerinde bir yaz yağmuru bastırdı, denizden gelen rüzgâr kafenin camlarını bir güzel çarptı, ben de köşe masamda oturup o yağmuru izledim durdum... İnsanın yağmura bakıp hiçbir şey düşünmediği…
27 Temmuz, sabah 08.11 Yaz tatilinin ilk pazartesi. Okul kapalı, ev sessiz, kahve bitmiş durumda; ben hâlâ alışamadım bu saate uyanmaya. Çocuklar annelerinde, cumartesi akşamı gelecekler. Beş gün var aramızda. Beş gün…
Sitemiz yalnızca çalışması için gerekli çerezleri kullanır. Ayrıntılar