Şu An Saat 01.22, Boş Otoban
Şu an saat 01.22, otobanın Boğaziçi kesimindeyim. Pazartesi sabahına karşı, yol benim kadar uykusuz. Sağ şeritte bir tır var, dörtlülerini yakmış, sanki o da birini bekliyor. Farlarım asfalttaki çizgileri yalayıp…
Etiket
#gece
şu an saat 18.44
şu an saat 18.44. hava karardı, ben daha yeni fark ettim. masada oturuyorum, önümde yeni bir projenin ölçü kâğıtları var, çizemedim. elim gitmiyor. bugün ofiste bir konut projesinin cephe detaylarını çıkarıyordum…
25 Eylül 2026, Cuma – Gece 23:54, Surların Dibinden
Sana yine yazıyorum, yine yazamıyorum. Surların dibindeki o evin onarımı biteli çok oldu ama benim onarımım bitmedi galiba. Bu akşam yine önünden geçtim. Işık yanıyordu. Perdenin rengi değişmiş; sarıydı eskiden, şimdi…
Kapanış saatinde, cam kenarındaki masa
Sabahın ikisi, kepenkleri indirip sandalyeleri masaların üzerine çeviriyorum. Cuma gecesi kalabalıktı, ayaklarım hâlâ zonkluyor. Ama kafanın içi, tam kapanış saatinde garip biçimde sessizleşiyor... Bugün cam kenarındaki…
Saygıdeğer Anlatamam Bey'e Resmi Yazışma
Sabah 01.17'de yazıyorum bu satırları, yani aslında gece, ama saatler benim için hâlâ sabahın habercisi. Kulaklığı çıkaralı üç saat oldu, kulağımda hâlâ 'hoş geldiniz, sizi bu arama nedeniyle...' diye bir uğultu var…
Eylül sonunda, bir kedinin sıcaklığı
Bugün klinikten dokuzda çıktım, eylülün son gecelerinde karanlık artık erken düşüyor ve ceketimin yakasını kaldırıp kaldırıp o uzun yürüyüşü yaptım, o çok alıştığım, kimseyle konuşmadan biten yürüyüşü. Kapanmadan hemen…
Sabaha Karşı Beton Kokusu
sabah 03.02. Uyuyamadım. Kalktım, mutfakta oturuyorum. Ellerimde hâlâ dünün çimento kokusu var. Sabah kalıp söktüm, akşam duş aldım ama o koku çıkmadı. Çıkmasın da. Dün şantiyede bir mühendis geldi, denetim için. Masaya…
Barkod Okutan Adam
23.01'de yazıyorum bunları. Vardiya yeni bitti, deniz kenarında oturuyorum, ayakkabılarımda hâlâ marketin kokusu var. Sabun, poşet ve biraz da soğuk raf kokusu. İnsan bir yerden çıkarken kendini de orada bırakıyor…
Saat 22:36, cam açık, sen yoktun
Saat 22:36, hava o ikinci aradaki gibi; ne sıcak ne soğuk, tam ortada bir şey. Artvin'e eylül böyle giriyor işte, akşam üstleri bir serinlik kapıyor ortalığı, ben de camı aralık bıraktım. Şimdi dışarıdan bir kedinin…
07:21, hava güneşli ama ben yağmurluyum
07:21, hava güneşli, camlar bile parlıyor... ben hâlâ yağmurluyum. Sana yazıyorum, tıpkı her sabah olduğu gibi. Sadece bu sefer kâğıt yok, sadece metro camı ve buharı üstüne parmağımla çizdiğim harfler var. Bir durak…
01:06 ve kışlanın ışıkları
01:06'da uyandım yine. Yatağın altındaki botlarımı göremiyorum ama biliyorum, oradalar. Nöbetçi subayın koridorda yankılanan adımları durdu. Gece yarıları bu kışla hep böyle. Sessiz ama tamamen sessiz değil. Yarın altı…
21.17'de, Gökçay'ın kıyısından
21.17'de yazıyorum bunları. Daha erken bir saat, biliyorum, ama bugün Gökçay boyunca yürürken anladım ki gece yarısını beklemek de bir tür erteleme. On beş yıldır erteliyorum zaten, bir saat daha ne değiştirir ki…
Saat 20.43, kepengi indirmeden önce
Saat 20.43. Kepenkleri daha indirmedim, yarım kaldı, içimdeki her şey gibi. Dışarıda hava kararıyor, rıhtımdan bir vapur düdüğü geldi az önce, o sesi duyunca elimde bir saniye durdu, hamur değil bu sefer, kepengin…
07:30, lobi boşken
07:30. Gece vardiyası bitmek üzere, lobi neredeyse boş, kahve makinesinin sesi dışında hiçbir şey yok ve ben yine o taslakları açtım, telefonumda seninle ilgili o klasörü, ki adını bile koyamıyorum o klasöre, "arşiv"…
Gar Cümlesi
Akşam treni yine beş dakika gecikti, hoparlörden duyurulan cızırtılı kadın sesi ofisimin camına vuruyor, ben ise on dört yıldır aynı cümleyi düzeltmeye çalışıyorum: "O zaman git işte." Dört kelime. Memuriyet sınavı için…
